Yogyakarta – Bromo

Na een lange reis in een minibus kwamen we aan in Yogyakarta, deze plaats staat bekend om twee grote tempelcomplexen. Heel toevallig kwamen Dennis en Janet, het Nederlandse stelletje waar we deze reis al vaker mee opgetrokken zijn, vanuit Vietnam naar Yogyakarta gevlogen. Samen hebben we scooters gehuurd om de eerste dag naar Prambanan te rijden, dit is het grootste Hindoe-Javaanse tempelcomplex in Indonesië. Dit was vooral indrukwekkend tijdens de zonsondergang. Op de heenweg reed Joey zelf op de scooter, maar op de terugweg heeft die het overgelaten aan de ervaren Janet. Het verkeer was namelijk zeer chaotisch en helemaal in de spits. ’s Avonds een patatje met frikandel gegeten, om te vieren dat we 1,5 jaar verkering hebben hahaha (heel romantisch).

Midden in de nacht ging de wekker voor het volgende avontuur: Zonsopkomst bij de Borobudur. Een boeddhistisch heiligdom net buiten de stad. Wel een mooi gezicht, midden in de nacht vier blanken op twee scooters met 80 KM/uur achter elkaar aan. Ondanks dat de Borobudur super toeristisch is, was het wel mooi om gezien te hebben bij zonsopgang. De rest van de dag lekker bij gekomen.

Vanuit Yogyakarta gingen we de volgende dag met de trein naar Bromo. Deze rit duurt 8 uur, bijna hadden we de trein gemist omdat de Grab chauffeur ons hotel niet kon vinden. Dat was wel eventjes stressen, maar het werd nog erger toen we eindelijk in de auto zaten en de chauffeur de auto voor ons aantikte. Gelukkig gaat dit ook weer net iets anders dan in Nederland, na een handdruk tussen de twee chauffeurs konden we weer verder rijden. Uiteindelijk waren we op tijd bij de trein. De plekjes waren nogal klein, desondanks kregen we het wel voor elkaar om spelletjes te spelen. Je moet wat als je 8 uur in een trein zit. Bij aankomst snel naar de Homestay want die nacht ging de wekker weer voor de zonsopkomst bij de Bromo vulkaan. De zonsopkomst gingen we bekijken vanaf een andere berg waarvan je de vulkaan goed zag liggen. Op deze berg waren nogal wat andere toeristen, maar hoe hoger je liep/klom hoe rustiger het werd. Wij stonden uiteindelijk met z’n vieren op een heel mooi plekje waar je alles goed kon zien. Dit was tot nog toe het mooiste uitzicht van de hele reis. Toen de zon helemaal op was gingen we naar de krater van de vulkaan. Hier liep je eerst door een soort maanlandschap heen alvorens je meer dan 200 traptreden moest beklimmen voor een kijkje in de krater.

De dag hierna zijn we met de trein en het vliegtuig doorgereisd naar Makassar, onze volgende bestemming in Indonesië. Op het vliegveld kregen we een onaangename verassing: 2 uur vertraging. We besloten om maar wat programma’s terug te kijken. Op een begeven moment was onze vlucht niet meer op het scherm bij de gate te zien, Djo liep naar het grote scherm om te kijken wat er aan de hand was. Bleek de vlucht met maar 40 minuten vertraging te vertrekken vanaf een andere gate. Snel terug gerend naar Soof en samen een sprint getrokken naar de goede gate. We konden nog net instappen, het hele vliegtuig zat verder al vol hahaha.

Over Makassar later meer in de volgende blog.

Liefs,

Djo en Soof.